دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با انتقاد از نحوه تامین انرژی صنایع گفت: صنعت فولاد با وجود سهم حدود هفتدرصدی از مصرف گاز کشور، در زمان بروز ناترازیها در اولویت نخست محدودیت قرار میگیرد؛ این در حالی است که قیمت گاز مصرفی فولادسازان طی پنج سال گذشته ۵۳ برابر شده و تنها در یک سال اخیر نیز حدود ۳.۵ برابر افزایش یافته است.
به گزارش خبرنگار صدای پول، احمد دنیانور در حاشیه بیستوسومین نمایشگاه بینالمللی ایرانمتافو، با اشاره به مسیر توسعه صنعت فولاد کشور اظهار کرد: زمانی که نخستین نمایشگاه متافو برگزار شد، ظرفیت تولید فولاد ایران حدود ۱۰ میلیون تن بود، اما این رقم اکنون به حدود ۴۵ میلیون تن رسیده و تولید محققشده کشور نیز حدود ۳۳ میلیون تن است. این رشد نشان میدهد صنعت فولاد توانسته اهداف پیشبینیشده در برنامههای توسعهای را محقق کند؛ دستاوردی که حاصل سرمایهگذاری و تلاش فعالان این صنعت است.
وی با بیان اینکه در ارزیابی صنعت فولاد باید واقعیتهای اقتصادی و شرایط فعالیت بنگاهها در نظر گرفته شود، افزود: هنوز در نگاه برخی تصمیمگیران، فولاد صنعتی برخوردار از رانت، انرژی ارزان، زیرساخت کافی و سود بالا تلقی میشود؛ در حالی که واقعیتهای اقتصادی چنین تصویری را تایید نمیکند. اصلاح این نگاه و انتقال اطلاعات دقیق به مسئولان، از اولویتهای انجمن تولیدکنندگان فولاد است.
صنعت فولاد با خلأ سیاستگذاری روبهروست
دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با اشاره به جایگاه این تشکل در ساختار تصمیمگیری صنعت گفت: پس از تشکیل سازمان ایمیدرو، قرار بود سیاستگذاری در حوزه فولاد و صنایع معدنی در این سازمان متمرکز شود، اما بهتدریج نقش سیاستگذاری آن کمرنگ و فعالیتهای هلدینگی پررنگتر شد. در نتیجه، صنعت فولاد با خلأ متولیگری و سیاستگذاری مواجه شده است.
دنیانور ادامه داد: انجمن تولیدکنندگان فولاد بهعنوان خانه صنفی این صنعت، وظیفه دفاع از منافع اعضا را بر عهده دارد و با حضور پررنگ بخش خصوصی در هیئتمدیره، تلاش میکند مسائل و مطالبات تولیدکنندگان را پیگیری کند. انجمن سیاستگذار نیست، اما میتواند با ارائه دیدگاههای کارشناسی و مشورتی در فرایند تصمیمسازی اثرگذار باشد.
سهم هفتدرصدی فولاد از گاز؛ اما اولویت نخست در محدودیت انرژی
وی با انتقاد از نحوه تخصیص انرژی به صنایع اظهار کرد: سهم صنعت فولاد از کل مصرف گاز کشور حدود هفت درصد است، اما در تابستان با محدودیت برق و در زمستان با محدودیت گاز روبهرو میشود و معمولا در نخستین گروههایی قرار میگیرد که مشمول محدودیت انرژی میشوند.
به گفته دنیانور، با وجود تاکید رئیسجمهور بر ضرورت تامین برق و گاز صنایع، هنگامی که ناترازی انرژی بروز میکند، نخستین راهکار عملی، محدود کردن انرژی واحدهای تولیدی است؛ تصمیمی که نتیجه آن توقف خطوط تولید و به خطر افتادن اشتغال کارگران خواهد بود.
وی با اشاره به مطالبه کارگران در این زمینه گفت: کارگری در فضای عمومی این موضوع را مطرح کرده بود که بهجای قطع نان کارگران، باید راه دیگری برای مدیریت مصرف انرژی پیدا کرد. این مطالبه نشان میدهد محدودیت انرژی صرفا یک مسئله فنی یا اقتصادی نیست و مستقیما معیشت نیروی کار را نیز تحت تاثیر قرار میدهد.
گاز ۵۳ برابر گرانتر شده؛ دسترسی به انرژی همچنان محدود است
دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با اشاره به افزایش شدید هزینه انرژی گفت: قیمت گاز مصرفی صنعت فولاد طی پنج سال گذشته ۵۳ برابر شده و فقط در یک سال اخیر نیز حدود ۳.۵ برابر افزایش یافته است.
وی افزود: تولیدکنندگان در مقاطعی با محدودیت دسترسی به انرژی مواجهاند و در همان حال، برای انرژی دریافتی نیز هزینه بسیار بیشتری میپردازند. ادامه این روند میتواند واحدهای فولادی را با زیانهای سنگین و حتی خطر ورشکستگی روبهرو کند.
دنیانور با تاکید بر پیامدهای این وضعیت برای سهامداران گفت: بسیاری از شرکتهای بزرگ فولادی در بازار سرمایه حضور دارند و سهام آنها متعلق به مردم است؛ بنابراین آسیب دیدن این شرکتها فقط به تولیدکنندگان محدود نمیشود و سهامداران نیز از پیامدهای آن متضرر خواهند شد.
وی همچنین درباره پیشنهاد دولت برای واردات گاز از ترکمنستان اظهار کرد: باید مشخص شود این کشور تا چه اندازه توان تامین گاز مورد نیاز را دارد و زیرساختهای لازم برای انتقال آن به کشور فراهم است یا خیر.
تامین انرژی، وظیفه حاکمیتی است نه ماموریت فولادسازان
دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با اشاره به مسئولیت دولت در تامین زیرساختهای تولید گفت: ماموریت اصلی واحد فولادی، تولید فولاد است، نه تامین برق و گاز مورد نیاز خود. تامین انرژی و فراهم کردن زیرساختهای لازم، از وظایف حاکمیتی است.
دنیانور افزود: دولت در سالهای اخیر تلاش کرده بخشی از مسئولیت تامین انرژی را به صنایع منتقل کند، اما نباید فراموش کرد که فولادسازان مصرفکننده انرژی هستند و نمیتوان از آنها انتظار داشت هم مسئولیت تولید را بر عهده بگیرند و هم کمبود زیرساختهای انرژی را جبران کنند.
بازسازی واحدهای آسیبدیده با اتکا به توان کارکنان
وی با اشاره به شرایط دشوار صنعت فولاد در ماههای اخیر گفت: این صنعت یکی از سختترین دورههای ۲۰ تا ۳۰ سال گذشته خود را پشت سر میگذارد. در جریان حملات نظامی اخیر، فولاد خوزستان و فولاد مبارکه هدف قرار گرفتند و بخشهایی از آنها آسیب دید.
به گفته دنیانور، با تلاش مدیران و کارکنان این مجموعهها، عملیات بازسازی و احیای بخشهای آسیبدیده انجام شد و تولید بار دیگر از سر گرفته شد.
وی تاکید کرد: انجمن نمیتواند درباره تصمیمات دولت وعده قطعی بدهد، اما وظیفه دارد با حضور کارشناسی در فرایند تصمیمسازی، از حقوق تولیدکنندگان دفاع کند و مسائل و مشکلات این صنعت را به گوش مسئولان برساند.
کاهش صادرات مواد خام و حرکت به سمت ارزش افزوده بیشتر
دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران درباره سیاست این تشکل در زمینه صادرات مواد خام گفت: انجمن فولاد با انجمن سنگآهن همکاری میکند تا صادرات مواد خام به حداقل برسد؛ البته این موضوع باید با در نظر گرفتن شرایط اقتصادی و منافع بنگاههای فعال در حوزه سنگآهن و کنسانتره دنبال شود.
وی افزود: مواد خام باید تا حد امکان در داخل کشور به محصولات نهایی با ارزش افزوده بیشتر تبدیل شوند و سپس محصولات فرآوریشده به بازارهای صادراتی راه پیدا کنند. چنین رویکردی میتواند ارزش بیشتری برای اقتصاد کشور ایجاد کند.
بهرهوری و کاهش آلایندگی در دستور کار انجمن
دنیانور همچنین از فعالیت کمیته تخصصی بهرهوری انجمن خبر داد و گفت: این کمیته با مشارکت کارشناسان فنی و متخصصان فناوری شرکتهای عضو تشکیل شده و نشستهای دورهای آن با هدف افزایش راندمان تولید و کاهش آلایندههای صنعتی برگزار میشود.
وی تاکید کرد: هماندیشی میان شرکتهای فولادی و استفاده از تجربه و دانش متخصصان این صنعت برای ارتقای بهرهوری و کاهش آثار زیستمحیطی تولید، بهصورت مستمر ادامه خواهد داشت.
افت تولید فولاد کشور در پی حملات و محدودیت انرژی
دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در پایان با اشاره به کاهش تولید فولاد کشور گفت: حملات به فولاد خوزستان و فولاد مبارکه خسارتهای جدی به کورهها و بخشهای تولیدی این دو مجموعه وارد کرد. فولاد خوزستان بهتنهایی بیش از ۷۰۰ هزار تن از ظرفیت تولید خود را از دست داده است.
وی افزود: از ابتدای سال تاکنون، تولید فولاد کشور با افت قابل توجهی مواجه شده که بخشی از آن به حملات نظامی و آسیب دیدن واحدهای تولیدی و بخش دیگر به محدودیتهای تامین برق و گاز بازمیگردد.

















